En Toen…

Er wordt altijd gezegd dat het goed is om emoties van je af te schrijven. Nou ben ik niet iemand die snel z’n emotie zal laten zien en dus voel ik me hier iets wat ongemakkelijk bij. Maar toch heb ik het gevoel dat het vast wel ergens goed voor zal zijn, en het houd me even bezig. 

picsart_1431858986175

De afgelopen week zijn er geen artikels online gekomen. Ik zag dat ik de laatste had geplaatst op 8 mei. Moest het even terug zoeken want de laatste 2 weken zijn als een soort waas aan me voorbij gegaan.

Ik denk dat ik afgelopen week het moeilijkste heb gedaan wat ik ooit in mijn leven zal doen. Helder afscheid genomen van mijn vader, hem zijn rust zien vinden, en hem daarna definitief losgelaten. En zelfs al weet je dat het eraan komt, al weet je dat het beter is omdat hij dan geen pijn meer heeft, de pijn die het meebrengt is niet te omschrijven.

Ik denk niet dat ik het ooit heb genoemd op de site, omdat ik het graag een klein beetje prive wil houden, maar mijn papaatje was erg ziek. Alvleesklierkanker. In een periode van 3 jaar met meerdere operaties en chemokuren zag ik een 120 kilo wegende kerel, die genoot van het leven, veranderen in een nog geen 40 kilo wegend mannetje dat vocht voor zijn leven.


Iets wat je nooit zou willen, is als iemand waar je van houdt pijn heeft. Daarom houd ik mezelf constant maar voor dat het beter is zo. En ergens in mijn achterhoofd weet ik dat het ook zo is, maar helaas neemt dat van het verdriet niks weg. Het is erg moeilijk te beschrijven het gevoel dat dit met zich meebrengt. Je zou het een soort “lege rust” kunnen noemen. 


En dan gaat alles om je heen ook weer verder, en jij hebt nergens zin in. Iedereen wil er voor je zijn, vraagt hoe het gaat, en wil helpen op elke manier mogelijk. En dat is natuurlijk superfijn en lief! Maar het enige wat ik wil is niks. Nadenken lukt niet, en vraag je 2 dingen tegelijk krijg ik kortsluiting. Het ene moment kan ik best aardig zijn, waarop ik daarna kan snauwen als een b*tch.


Ik weet nou niet echt of dit iets heeft geholpen, maar ik ben in ieder geval weer eventjes bezig geweest. Ik ga zo langzaamaan ook weer beginnen met koken, want de afhaalchinees begint mijn naam te kennen. Ik ga niet beloven dat ik weer regelmatig iets ga uploaden, maar heb al wel wat dingen klaar staan. We zien wel hoe het loopt.


Liefs,

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *